Urineverlies bij mannen en vrouwen

Het ongewenst verliezen van urine, ofwel urine-incontinentie, komt bij ongeveer één op de twintig mensen in Nederland voor. Hiervan is driekwart vrouw. Soms kan een operatieve ingreep nodig zijn om het euvel te verhelpen, maar meestal zijn er alternatieven of hulpmiddelen om u te helpen, zodat u zoveel mogelijk kwaliteit van leven behoudt. Urineverlies kan meestal geen kwaad, maar kan wel heel vervelend zijn en uw levenskwaliteit aardig verpesten. Schroom daarom niet om hierover te praten met uw huisarts. U hoeft u niet te laten beperken door urineverlies. Er is veel mogelijk. Misschien wel meer dan u denkt.

Urineverlies bij vrouwen

Door de anatomie van het vrouwenlichaam en door zwangerschappen en bevallingen hebben vrouwen vaker last van incontinentie dan mannen. Een vrouwenlichaam heeft nu eenmaal veel te verduren. Er zijn twee soorten incontinentie:

Inspanningsincontinentie: dit is wanneer je ineens per ongeluk urine verliest bij bepaalde inspanning (hoesten, lachen, niezen, zwaar tillen, sporten…).


Aandrangincontinentie: dit wil zeggen dat u plotseling het idee heeft heel nodig naar het toilet te moeten en net te laat bent. De oorzaak hiervan is niet altijd even helder, maar wat een rol kan spelen is een geïrriteerde blaas door een blaasontsteking. Koffie kan ook een oorzaak zijn, of overgewicht. Sommige vrouwen hebben zowel last van inspannings- als van aandrangincontinentie.


Door het trainen van uw blaas kan u hierin zelf verbetering brengen. Hiervoor kunt u zich wenden tot een bekkenfysiotherapeut. Daarnaast is er incontinentiemateriaal voor handen om uw bewegingsvrijheid te waarborgen. Soms helpt bepaalde medicatie om de blaas te helpen ontspannen.

Urineverlies bij mannen

Ook bij mannen kan er sprake zijn van inspanningsincontinentie en-/of van aandrangincontinentie. Ook hier zijn aanpassingen in levensstijl zinvol en het doen van oefeningen om de blaas sterker te maken of het toedienen van medicijnen ter ontspanning van de blaas. Blaasontstekingen komen bij mannen niet zo vaak voor als bij vrouwen. Bij mannen kan een vergrote prostaat of een afsluiting van de plasbuis zorgen voor ongewild urineverlies . Een male sling is een ‘mannenbandje’ dat urineverlies helpt tegen te gaan. Een andere optie is om gel rondom de plasbuis aan te brengen zodat deze dichtgedrukt wordt en er zodoende minder urineverlies is. Soms plaatst men twee kleine ballonnen naast de plasbuis, gevuld met water. Heel soms is een kunstsluitspier een oplossing. Meestal komt het niet tot een operatie en voldoet het om goed incontinentiemateriaal te gebruiken, te werken een gezonde(re) leefstijl en het doen van bekkenbodemoefeningen om het urineverlies onder controle te krijgen. Mocht dat niet voldoende zijn, dan bieden de producten van TENA Men uitkomst.

Urineverlies bij kinderen

Bij heel jonge kinderen, zeg maar tot twaalf jaar, komt dit wel eens voor. Kinderen met ADHD hebben vaker last van ongewild urineverlies. Bij kinderen die al ouder dan vijf jaar zijn en nog steeds soms een natte broek hebben, spreken we van incontinentie. De oorzaak kan een aangeboren afwijking van de blaas, de plasbuis of de sluitspier zijn. Soms is het een probleem met het zenuwstelsel, waardoor het kind niet merkt wanneer het moet plassen. Een kind dat niet ontspannen kan plassen kan ook plasproblemen krijgen waaronder incontinentie. Bedplassen is ook een bekend fenomeen bij kinderen.

Er zijn verschillende methodes ontwikkeld om kinderen te leren plassen en zodoende zindelijk te worden. Straf een kind niet, maar praat erover in een open sfeer. Geef het kind geen schuldgevoel, maar maak het wel duidelijk dat het niet de bedoeling is om in je broek te plassen. Stel samen een plan om, desnoods samen met een (huis)arts. Er kan namelijk ook een lichamelijke oorzaak zijn waardoor het kind zijn/haar plas niet kan ophouden. Dan is een onderzoek van een (specialistische) arts soms noodzakelijk.